Πριν απÏŒ Îνα χρÏŒνο τÎτοια εποχή, Îλαβα μια καταπληκτική δουλειά απÏŒ την Θεσσαλονίκη η οποία ερχÏŒταν απÏŒ τους Synesthesia. ΤÏŽρα βρίσκομαι στην πολÏ ευχάριστη θÎση να παρουσιάσω άλλη μια εξαιρετική δουλειά, επίσης απÏŒ τη Θεσσαλονίκη, μÏŒνο που τÏŽρα μας Îρχεται απÏŒ τους Transcending Bizarre?. Η μπάντα αυτή δημιουργήθηκε το 2000 και μÎχρι στιγμής μας Îχει παρουσιάσει δÏο ολοκληρωμÎνα albums (συμπεριλαμβανομÎνου και του καινοÏργιου). Δεν θα ήθελα να δÏŽσω μεγάλη σημασία στα βιογραφικά στοιχεία μιας που αυτά μπορείτε να τα βρείτε και στις σελίδες του συγκροτήματος, αλλά θα ήθελα να μπω απευθείας στο ψητÏŒ και να προσπαθήσω να περιγράψω με απλά καθημερινά λÏŒγια αυτÏŒ που άκουσα στο The Serpent’s Manifolds. Να ποÏμε πως η μπάντα καταπιάνεται με τον Black Metal ήχο αλλά δεν μÎνει κολλημÎνη εκεί αφοÏ υπάρχουν πάρα πολλά στοιχεία απÏŒ Death Metal, Symphonic, αλλά και Progressive. ÎŒπως είναι αναμενÏŒμενο λοιπÏŒν το συγκρÏŒτημα μου τράβηξε την προσοχή μÏŒνο και μÏŒνο επειδή τολμάει να πειραματιστεί και μάλιστα τα καταφÎρνει περίφημα. Τα κομμάτια του δίσκου είναι μελωδικά, σκοτεινά, τεχνικά, ατμοσφαιρικά αλλά πάνω απ’ÏŒλα ποιοτικά. Χαρακτηρίζονται απÏŒ την καταπληκτική και επαγγελματικÏŒτατη παραγωγή, ενÏŽ Îχουν Îνα δικÏŒ τους προσωπικÏŒ χαρακτήρα που μπορεί να κάνει τους Transcending Bizarre? ξεχωριστοÏς. Υπάρχουν κάποιες στιγμÎς οι οποίες μου θÏμισαν τους Dimmu Borgir και αυτÏŒ είναι ακÏŒμα πιο εμφανÎς ÏŒσον αφορά τα πλήκτρα και γενικÏŒτερα τα σημεία ÏŒπου αυτά κορυφÏŽνονται. Η μουσική της μπάντας περιÎχει πολλά πλήκτρα που ÏŒμως Îχουν δÎσει περίφημα και δεν υπερβάλλουν. ΑπÏŒ εκεί και πÎρα, οι βαριÎς ρυθμικÎς κιθάρες δίνουν το δικÏŒ τους ρεσιτάλ και σε συνδυασμÏŒ με τα καταπληκτικά φωνητικά (τα οποία είναι κατά αποκλειστικÏŒτητα brutal) δημιουργοÏν Îνα τÏŒσο χαοτικÏŒ ÏŒσο και μοναδικÏŒ αποτÎλεσμα που κάνει τον ακροατή να χαθεί ανάμεσα στην πολυμορφία των Transcending Bizarre?. Οι ταχÏτητες είναι κατά βάση ανεβασμÎνες, αυτÏŒ ÏŒμως δεν σημαίνει πως η μπάντα χάνει τη μελωδικÏŒτητα της. Οι μελωδίες είναι Îνα απÏŒ τα βασικά χαρακτηριστικά των ΘεσσαλονικιÏŽν και αυτÏŒ που μου άρεσε, είναι ÏŒτι υπάρχει μια τρομερή ισορροπία ανάμεσα στα μελωδικά περάσματα που δημιουργοÏνται απÏŒ τα πλήκτρα με αυτά που δημιουργοÏνται απÏŒ τις κιθάρες. Θα ήταν άδικο να μην αναφÎρουμε και το πÏŒσο τεχνικά είναι τα κομμάτια αφοÏ οι εναλλαγÎς ρυθμÏŽν είναι πολÏ συχνÎς αλλά και γενικÏŒτερα η ÏŒλη νοοτροπία των κομματιÏŽν παραπÎμπει σε κάτι αρκετά προοδευτικÏŒ χωρίς ωστÏŒσο να κουράζει. Η ατμÏŒσφαιρα που Îχει καταφÎρει να δημιουργήσει η μπάντα είναι μοναδική και ικανή να μας αποσπάσει Îστω και για λίγο την προσοχή απÏŒ την μονÏŒτονη καθημερινÏŒτητά μας ÏŒπως επίσης μας δίνει και την εντÏπωση πως Îχουμε να κάνουμε με κάτι πολÏ οικείο και ζεστÏŒ, πράγμα που για εμÎνα τουλάχιστον σημαίνει πολλά. Το The Serpent’s Manifolds είναι Îνα θεατρικÏŒ album που χαρακτηρίζεται απÏŒ την δÏναμη, την ενÎργεια και φυσικά την ποιÏŒτητα. ΔουλειÎς σαν αυτÎς λείπουν απÏŒ την Ελλάδα και ευτυχÏŽς που υπάρχουν άτομα τα οποία καταθÎτουν την ψυχή τους για να μας παρουσιάσουν κάτι τÏŒσο ÏŒμορφο και τÏŒσο μοναδικÏŒ. Δεν Îχω να πω τίποτα άλλο. ΑπÏŒλυτος σεβασμÏŒς!
Βασίλης Μάζαρης































