Πολλές φορές (αν ÏŒχι πάντα) ÏŒταν δεν είμαι καλά ψυχολογικά ψάχνω να βρω καταφύγιο στη μουσική. Σε πράγματα που αγάπησα και αγαπÏŽ αλλά και σε νέες δουλειές οι οποίες θα είναι ικανές να μου προσφέρουν αυτÏŒ το καταφύγιο και να με κάνουν να νιÏŽσω καλύτερα έστω και για λίγο. Την περίοδο αυτή λοιπÏŒν, ομολογÏŽ πως δεν είμαι και στα καλύτερά μου. Για καλή μου τύχη ÏŒμως, έπεσε στα χέρια μου το ντεμπούτο album των δικÏŽν μας Randomwalk και αμέσως ήταν ένα άγγιγμα στην ψυχή. Δεν είναι πού συχνÏŒ για μένα κάτι να με αγγίξει απÏŒ την πρÏŽτη ακρÏŒαση αλλά πάντα υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Οι Randomwalk λοιπÏŒν, είναι μια απÏŒ αυτές τις εξαιρέσεις και το Redemption είναι το καταφύγιο που έψαχνα. Αρχικά να πούμε πως αυτή η δουλειά δεν θυμίζει σε τίποτα ντεμπούτο album. Τα πάντα είναι άκρως επαγγελματικά, απÏŒ την παραγωγή μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια στις συνθέσεις και αυτÏŒ είναι κάτι αρκετά ευχάριστο αφού φαίνεται πως τελικά η Ελληνική τα παίρνει σιγά σιγά απάνω της χάρη σε τέτοιες δουλειές. Η μουσική των Randomwalk είναι αρκετά πολυδιάστατη και φανερÏŽνει ανοιχτÏŒμυαλη μπάντα η οποία δεν φοβάται να πειραματιστεί και να ανοιχτεί σε νέα πράγματα. Αν έπρεπε να περιγράψω με λίγα λÏŒγια αυτÏŒ που άκουσα στο Redemption, θα ήταν ΑτμοσφαιρικÏŒ Death Metal με αρκετά Συμφωνικά στοιχεία και κάποια Gothic περάσματα. ΑπÏŒ εκεί και πέρα ÏŒμως, τα πράγματα δεν είναι τÏŒσο απλά αφού η μπάντα δεν μένει κλειστή στις επιρροές της και μας προσφέρει κάτι που ναι μεν μπορεί κάποιες φορές να μας θυμίζει κάτι άλλο, αλλά έχει βρει ήδη την ταυτÏŒτητά του. Προσωπικά υπήρχαν στιγμές στο δίσκο οι οποίες μου θύμισαν τους πρÏŽιμους Sentenced αλλά και τους Crematory και αυτÏŒ μου άρεσε ιδιαίτερα. Οι συνθέσεις είναι μελωδικές και αρκετά πιασάρικες (ιδιαίτερα το Faces Down) και μπορούν να απορροφήσουν τον ακροατή και να τον αναγκάσουν κατά κάποιο τρÏŒπο να ταξιδέψει στον σκοτεινÏŒ αλλά και ευχάριστο κÏŒσμο των Randomwalk. Τα κομμάτια είναι βασισμένα στα ρυθμικά riffs αλλά μεγάλο ρÏŒλο παίζουν και τα πλήκτρα τα οποία ÏŒμως δεν υπερβάλλουν ÏŽστε να γίνουν κουραστικά. Αξίζει να πούμε πως πολλά κομμάτια κρύβουν μια θεατρικÏŒτητα την οποία προσωπικά συναντÏŽ πολύ σπάνια σε Ελληνική μπάντα και αυτÏŒ είναι ακÏŒμα ένα θετικÏŒτατο στοιχείο. Τέλος, θα ήθελα να σταθÏŽ λίγο στα φωνητικά του Jean Baptiste μιας που αυτά είναι εν μέρει υπεύθυνα για την ÏŒλη ατμÏŒσφαιρα και θεατρικÏŒτητα που έχουν τα κομμάτια, ενÏŽ η φωνή του μας δίνει την εντύπωση πως η μπάντα έχει παραπάνω απÏŒ έναν τραγουδιστή. Για μένα είναι πολύ σημαντικÏŒ τα φωνητικά να μπορούν να προσαρμοστούν απÏŒλυτα ανάλογα με τις ανάγκες του κομματιού και ο Jean τα καταφέρνει περίφημα! Είτε πρÏŒκειται για brutal, είτε για καθαρά, το αποτέλεσμα είναι εξίσου αξιÏŒλογο και προσωπικά θα ήθελα να εκφράσω τα συγχαρητήρια μου για αυτÏŒ. Δεν έχω κάτι άλλο να πω. Το γεγονÏŒς πως το Redemption με  Î­κανε να νιÏŽσω καλά και με απορρÏŒφησε, λέει πολλά σε μένα. ΚαλÏŒ θα ήταν να ακούσετε και εσείς το δίσκο και να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα. Προς το παρÏŒν πάντως, δείτε το video του Faces Down για να πάρετε μια ιδέα.. Και εις ανÏŽτερα!

Βασίλης Μάζαρης