Pretty Maids - Red, Hot And Heavy

Pretty Maids - Red, Hot And Heavy

\r\n

\r\n

\r\nΟι PRETTY MAIDS είναι από τα πιο παλιά και\r\nμακροβιότερα σχήματα στον χώρο του ευρωπαϊκού Heavy Metal. Η μπάντα από το Horsens της Δανίας δημιουργήθηκε\r\nστις αρχές τις δεκαετίας του 1980 από τους Ronnie Atkins στα φωνητικά και Ken Hammer στις κιθάρες και το 1983 έκαναν το ντεμπούτο τους με το\r\nομώνυμο E.P τους,\r\nπου κυκλοφόρησε από την αγγλική ανεξάρτητη εταιρεία Bullet Records. Το δισκάκι έκανε\r\nιδιαίτερη αίσθηση, υπέγραψαν με την πολυεθνική CBS και τον Οκτώβριο του 1984 κυκλοφορήσαν\r\nτο πρώτο άλμπουμ τους με τίτλο Red, Hot And Heavy. \r\n

\r\n

\r\nΕκτός από την κλασσική εισαγωγή Fortuna Imperatrix Mundi το άλμπουμ περιέχει\r\nάλλα 9 τραγούδια μέσα από τα οποία αποκαλύπτονται και οι δυο πτυχές του\r\nσυγκροτήματος, από την μια η πιο Heavy και από την άλλη η πιο εμπορική.\r\nΣτην πρώτη κατηγορία ανήκουν τα περισσότερα αλλά και τα καλύτερα κομμάτια του\r\nδίσκου, με καλύτερο από όλα το φοβερό και γρήγορο Back To Back. Στην ίδια ταχύτητα "κινείται" το πολύ καλό Battle Of Pride ενώ\r\nακόμα πιο γρήγορο και το ίδιο καλό είναι το Night Danger. Τα γρήγορα κομμάτια ήταν\r\nπάντα ένα από τα φόρτε των PRETTY MAIDS, ακόμα και στην μετέπειτα πιο εμπορική περίοδο τους και\r\nαυτά τα τρία ανήκουν σίγουρα στα highlights της πολύχρονης καριέρας τους. Σε\r\nαυτά ανήκει βεβαίως και το ιδιαίτερα αγαπημένο ομώνυμο κομμάτι του δίσκου, που\r\nμπορεί να μην είναι γρήγορο αλλά έχει υπέροχα heavy riffs και\r\nπολύ δυνατό ρεφρέν. Στα "βαριά" κομμάτια συγκαταλέγεται και το Cold Killer, παρά\r\nτη φιλότιμη προσπάθεια των έντονων keyboards να το "αδυνατίσουν" ενω το ίδιο\r\nισχύει και για το πολύ καλό Queen Of Dreams, που\r\nείναι όμως ένα κλικ πιο light από την μάνα του. \r\n

\r\n

\r\n \r\n

\r\n \r\n \r\n \r\n \r\n

\r\n

\r\n

\r\nΣτα πιο mainstream κομμάτια τα πράγματα δεν είναι τόσο καλά και αυτό μόνο έκπληξη\r\nμπορεί να προκαλεί, γνωρίζοντας βεβαίως εκ των υστέρων πως σε αντίστοιχου ύφους\r\nκομμάτια που ακούσαμε στις επόμενες κυκλοφορίες τους τα κατάφεραν από καλά έως πολύ\r\nκαλά. Στην συγκεκριμένη χρονική περίοδο φαίνεται πως δεν είχαν πάρει ακόμη το "κολλάει"\r\nαλλιώς δεν εξηγείτε πως το Waiting For The Time μπορεί\r\nνα είναι τόσο εκνευριστικά κιτς. Στο ίδιο στυλ είναι το A Place In The Night μόνο\r\nπου είναι καλύτερο και τουλάχιστον μπορώ να το ακούσω χωρίς να μου ανέβει το αίμα\r\nστο κεφάλι ενώ θεωρώ ότι η επιλογή του να διασκευάσουν το Little Darling των THIN LIZZY ήταν ατυχής, καθώς \r\nθα μπορούσαν να διαλέξουν ένα κομμάτι που θα τους ταίριαζε περισσότερο, από\r\nτα πολλά και πολύ καλύτερα βεβαίως που διαθέτει στην γκάμα του αυτό το τεράστιο\r\nκαι ιδιαίτερα αγαπημένο μου συγκρότημα. Αξίζει να σημειωθεί τέλος ότι συγκεκριμένο\r\nκομμάτι παίζει κιθάρα και ο ένας εκ των δυο παραγωγών του δίσκου Billy Cross. Ο\r\nδεύτερος είναι ο Tommy Hansen, ο οποίος έγινε διάσημος μερικά χρόνια αργότερα με την\r\nδουλειά του στο φοβερό Keeper Of The Seven Keys Part 1 των HELLOWEEN. Και οι δυο έχουν κάνει πολύ καλή και εδώ, ειδικά\r\nστον τομέα του ήχου που είναι τόσο καλός ώστε αν δεν ξέρεις την χρονολογία που\r\nκυκλοφόρησε ο δίσκος να νομίζεις ότι είναι αρκετά μεταγενέστερος. \r\n

\r\n

\r\nΤο Red, Hot And Heavy ήταν πάντα ένα ιδιαίτερα αγαπημένο\r\nγια μένα άλμπουμ και οι PRETTY MAIDS ένα ιδιαίτερα αγαπημένο συγκρότημα.\r\nΜπορεί να μην είχαν την εξέλιξη που ίσως να φάνηκε ότι μπορούσαν να έχουν, μπορεί\r\nσε αρκετούς να ξένισε η μετέπειτα πιο εμπορική στροφή στην μουσική τους όμως ότι\r\nκαι να έκαναν κατάφερναν να κρατηθούν σε υψηλό επίπεδο και να κυκλοφορούν\r\nκαλούς δίσκους, δηλώνοντας το παρών μέχρι και σήμερα. Το Red, Hot And Heavy είναι\r\nαναμφίβολα η καλύτερη στιγμή στην πολύχρονη καριέρα τους και σίγουρα η καλύτερη\r\nεπιλογή για να γνωρίσει κάποιος από κοντά αυτό το πολύ καλό συγκρότημα. \r\n

\r\n

\r\n \r\n

\r\n

\r\nΑντώνης "The Nightrider" Αλεξανδρόπουλος\r\n\r\n

\r\n

\r\n \r\n

\r\n

\r\n \r\n

\r\n

\r\n \r\n

\r\n

\r\n \r\n

\r\n

\r\n \r\n

\r\n

\r\n \r\n

\r\n

Copyright 2020. All Right Reserved.