Deep Purple - Burn

Οι Deep Purple είναι αγαπητοί στην χώρα μας από τα 70ς – 80ς. Είχα γράψει και στο κείμενο για το ‘’Fireball’’ ότι οι κασέτες με την ένδειξη ‘’ROCK ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ – ΕΠΙΛΟΓΕΣ – ΜΠΑΛΑΝΤΕΣ’’ ήταν τίγκα στο βαθύ μοβ. Και σε όλες τις εποχές τους, είσαν βαθιά πετυχημένοι. Και στα πρώτα τους και όταν μπήκε στην μπάντα ο πολύς Ian Gillan και με τον David Coverdale. Κοινή συνιστώσα τον καιρό εκείνο και όχι για πάντα ο Μαυροπερισσότερος Ritchie Blackmore. Στην τρίτη τους, αν μετράω σωστά, David Coverdale περίοδο θα στοχεύσουμε σήμερα με το πρώτο αυτής της περιόδου και όγδοο άλμπουμ στην σειρά με τον τίτλο ‘’Burn’’. Κυκλοφόρησε από την Purple Records στις 15 του Φλεβάρη του 1974.

Σε αυτήν τους την περίοδο πέρα από τον Ritchie Blackmore στην κιθάρα και τον David Coverdale στην φωνή, έχουμε και τον μπασίστα και για πολλούς λόγους τραγουδιστή Glenn Hughes, άκου ‘’The Seventh Star’’ των Black Sabbath. Φυσικά και εδώ μπλέκει όμορφα την φωνή του με αυτήν του Coverdale. Και φυσικά τους Ian Paice στα τύμπανα και τον αείμνηστο John Lord στα πλήκτρα. Και εγένετο φωτιά, ‘’Burn’’, κάψιμο δηλαδή. Και μιλάμε για πολύ κάψιμο, με το που μπαίνει το ομώνυμο ‘’Burn’’, η κιθάρα του Blackmore, ειδικά εκεί που σολάρει, το πράμμα καίει, σαν τις μάγισσες που καίγανε παλιά, και με την φωνή του Coverdale να βγάζει φλόγες ίσα με τον ουρανό και τα δεύτερα φωνητικά του Hughes. Σιγά τα νέα θα μου πείτε. Μπορεί να μην είναι κάτι νέο που το μαθαίνουμε τώρα, αλλά τέτοιες φωτιές και καψίματα τα λέμε και τα ξανά λέμε και τα χαιρόμαστε κάθε μέρα. Με το riffάτο ‘’Might Just Take Your Life’’, το τυπικό αλλά όμορφο blues-rock ’’Lay Down, Stay Down’’ και το ‘’Sail Away’’ να διανθίζονται με την κιθάρα του Blackmore’s αλλά και την blues φωνή, λευκή ηλιαχτίδα, από τον Coverdale. Kαι έτσι τελειώνει η Α’ πλευρά. Τα ίδια τα καλά και στην Β’ Πλευρά. Το γιομάτο rock ‘n’ roll ζωντάνια ‘’You Fool No One’’, το κιθαριστικό ‘’What's Goin' On Here’’, το θρυλικό ‘’Mistreated’’ που βάζει τα blues και στην κιθάρα που κελαηδάει αλλά και στην τρομερή ερμηνεία που μας δίνει εδώ ο Coverdale. και το '’A 200’’ με σαφείς progressive προθέσεις και με μια ελαφριά ανατολίτικη αύρα και μια τρομερή μελωδία και ο Jon Lord να κεντάει με τα πλήκτρα του στο τέλος, είναι που ολοκληρώνει την Β΄ Πλευρά αλλά και ολάκερο το ‘’Burn’’.

Εδώ στο ‘’Burn’’ εγκαινιάζοντας την τότε νέα τους David Coverdale περίοδο οι Deep Purple ξανά ορίζουν το hard rock, το είχαν κάνει και πρωτύτερα, θα το ξανά κάνουν και αργότερα και με αυτόν τον τρόπο βάζουν και ξανά βάζουν στην ψυχή τους (μας) τα blues αλλά και την rock ψυχή μέσα στον σκληρό ήχο όντας εξαιρετικά επιδραστικοί για το μέλλον του. Αλλά και για το μέλλον τους. Σε λίγους μήνες είχαμε τους Ritchie Blackmore’s Rainbow. Σε λίγα χρόνια ο David Coverdale φόρμαρε τους White Snake. O Glenn Hughes μαζί με το Tony Iommi εφτιαξαν το πολύ καλό ‘’Seventh Star’’ υπό το παράδοξο Black Sabbath featuring Tony Iommi. Αλλά πρωτύτερα και από τους ίδιους τους Deep Purple δημιούργησαν και κυκλοφόρησαν το θρυλικό ‘’Stormbringer’’. Πριν ξανά αλλάξουν μορφή. Βαθύ κάψιμο λοιπόν με το κλασικό θρυλικό ‘’Burn’’!!!