![](https://www.metalzone.gr/sites/default/files/styles/metalzone_780_780/public/articles_media/743703.jpg?itok=01i-mg15)
Overt Enemy - Inception
Overt Enemy-Inception
Βγαίνουν μηνιαία πολλές κυκλοφορίες. Κανείς δεν προλαβαίνει ούτε να τις ακούσει, πόσο μάλλον να επενδύσει σε αυτές. Αν μάλιστα τα ακούσματα σου ποικίλουν, τότε πολλαπλασιάζεται ο χρόνος που θα χρειαστείς. Όλα αυτά για να καταλήξω ότι πολλές κυκλοφορίες δεν φτάνουν ποτέ στα αυτιά μας. Μια τέτοια είναι και το πρώτο ep των Αμερικανών Overt Enemy που μας το έστειλαν πρόσφατα αν και έχει βγει το 2018. Οι Τεξανοί επιδίδονται στο άθλημα του Thrash Metal με μέγιστη αγάπη στους Slayer των 90ς. Εκτός από το ‘’Inception’’ ep που κυκλοφόρησαν digital το καλοκαίρι του 2018 και σε αυτοχρηματοδοτούμενο cd το ίδιο φθινόπωρο, έβγαλαν ακόμα ένα ep ( Possession) μέσα στο καλοκαίρι του 2019. Φέτος το φθινόπωρο, αποφάσισαν να ενώσουν τα δυο αυτά eps και να τα κυκλοφορήσουν σε βινύλιο (300 τεμάχια) μέσω της Confused Records και πιθανότατα γι αυτό και να προωθούν το παλιό τους υλικό.
Ένα ep που περιέχει πέντε μόνο τραγούδια από τα οποία τα δυο είναι επανεκτελέσεις, δεν είναι αρκετό ούτε για αποτελεσματικά συμπεράσματα από τον ακροατή αλλά ούτε άξιο κυκλοφορίας. Ειδικά όταν μουσικά δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, το ξεχωριστό. Μιλάμε για thrash μεσαίων ταχυτήτων με σαφέσταστες αναφορές σε Slayer του ‘’South Of Heaven’’ και ‘’Seasons In The Abyss’’. Δεν είναι και καθαρό κλέψιμο αλλά αν έχεις ακούσει έστω και μια φορά τους συγκεκριμένους δίσκους, αποκλείεται να μην σου έρθουν στο μυαλό. Δανείζονται το βασικό riff και προσθέτουν την δική τους μετριότητα. Τίποτα παραπάνω. Και στα δυο πρώτα τους τραγούδια. Ειδικά στο ‘’ Political Cancer’’ δανείζονται ακόμα και τις φωνητικές μελωδίες. Έχουν βγει χιλιάδες thrash (και death/black) δίσκοι που δανείζονται στοιχεία των Slayer και είναι πολλά σκαλιά ανώτεροι. Η τετράδα (με γυναίκα μπασίστρια, την Slayerella) από το Τέξας έχουν πολύ δρόμο μπροστά τους για να ξεχωρίσουν. Το τρίτο τραγούδι του ep είναι ορχηστρικό, λιγότερο ενοχλητικό αλλά και πάλι τίποτα το συγκλονιστικό. Οι δυο επανεκτελέσεις (radio edit) δεν έχουν ιδιαίτερες αλλαγές και κουράζουν μιας και νομίζεις ότι ξανακούς ακριβώς το ίδιο, μονο σε πιο ενοχλητικό βαθμό χάρη στα samples. Προσπερνάμε. Πάντως μιας και μπήκα στον κόπο να ακούσω και το επόμενο ep, έχουν βελτιωθεί αρκετά, και πάλι όμως όχι σε βαθμό που να τους πρότεινα σε κάποιον.