![](https://www.metalzone.gr/sites/default/files/styles/metalzone_780_780/public/articles_media/1109.jpeg?itok=WSsx0mxY)
Scanner - Terminal Earth
Scanner-Terminal Earth
Η Γερμανία ανέκαθεν έπαιζε σημαντικό ρόλο σε όλες τις μουσικές σκηνές, εποχές, ηλικίες. Πρωτοπόρα σε όλα, από παλιά και μέχρι το βαθύ μέλλον. Αρχές δεκαετίας του 80 ξεκινά μια σειρά metal συγκροτημάτων που θα έχουν το δικό τους ήχο και θα αφήσουν το δικό τους στίγμα. Οι Helloween ήταν σαφέστατα μια από αυτές και η Noise Records μια από τις εταιρίες που συγκέντρωσε αρκετές από αυτές τις μπάντες. Στην περιοχή της North Rhine-Westphalia συναντούμε τους Reinforce οι οποίοι σκληραίνουν τον ήχο τους και μετονομάζονται σε Lions Breed, κάπου το 1982. Ο μοναδικός του δίσκος ‘’Damn the Night’’ είδε το φως της δημοσιότητας το 1985 και ένα χρόνο αργότερα αλλάζουν μέλη, το όνομα τους πάλι, και πλέον σαν Scanner είναι ακόμα πιο σκληροί και επηρεασμένοι από τα ονόματα της Γερμανικής σκηνής που άνοιγαν τον δρόμο της επιτυχίας παγκοσμίως. Κιθαρίστες και μπασίστας από την παλιά σύνθεση, με νέο τραγούδιστή το Michael Knoblich (ο οποίος αν και είχε κάποια προβλήματα με την φωνή του) και drummer, ηχογραφούν το ‘’Hypertrace’’, ένα power metal θαυματάκι. Νέος τραγουδιστής της μπάντας ο S.L. Coe (των Angel Dust) και το ‘’Terminal Earth’’ κυκλοφορεί ο 1989 και κάνει το όνομα τους ακόμα γνωστότερο αλλά του κάκου, μαζικές αποχωρήσεις και πάλι με μοναδικό εναπομέιναντα τον κιθαρίστα Axel Julius. Πιο ώριμα και μελωδικά τα εξαιρετικά και πάλι ‘’Mental Reservation’’ και ‘’Ball of the Damned’’ στα 90ς ενώ στα 00ς μοναδική κυκλοφορία τ πιο απλο και με γυναικεία φωνητικά ‘’Scantropolis’’. Έτη φωτός αργότερα επιστρέφουν και πάλι με εντελώς διαφορετική σύνθεση και με μπροστάρη τον Efthimios Ioannidis και ακούγονται και πάλι οπως τα 90ς. Δυστυχώς ακόμα περιμένουμε το επόμενο βήμα τους μιας και πάλι κάθε χρόνο αλλάζει μέλη. Ίσως σε 5-6 χρόνια πάλι...
Είμαστε στις εποχές των Scanner που τις συνθέσεις μοιράζονται διάφορα μέλη και συνεργάζονται μεταξύ τους. Από τις πρώτες νότες του ‘’The Law’’ , οι συγκρίσεις με το ‘’Walls Of Jericho’’ ξεκινάνε. Λίγο οι ταχύτητες, λίγο οι μελωδίες, λίγο η χροιά της φωνής του S.L. Coe. Όλα μυρίζουν κολοκυθόπιτα αλλά ψημένη και σερβιρισμένη διαφορετικά. Σίγουρα νόστιμή. Τευτονικός ήχος και δύναμη, POWER METAL, όνομα και πράγμα. Speedαριστοί ρυθμοί που προσφέρουν ατόφια μεταλλική ωφέλεια. Το ‘’Not Alone’’ είναι πιο μελωδικό. Τα φωνητικά είναι ότι πρέπει να τραγουδιούνται από πολλαπλά λαρρύγια σε συναυλίες. Η αλλαγή του ρυθμού πριν από τα ρεφραίν είναι σήμα κατατεθέν ενός καλόγουστου μυαλού. Διπλές κιθάρες δημιουργούν περίλαμπρη ηχητική δόξα ενώ όταν σολάρουν νιώθουμε τη θεμελιώδη δύναμη τους. Το λατρεύω αυτό το τραγούδι. Να σημειωθεί ότι μιλάμε για μια σύνθεση των Bork/Sopha/Cloe, δηλαδή δεν συμμετέχει ο Julius. To ‘’Όχι μόνος/οι’’ δεν είναι κανένα ερωτικό τραγούδι αλλά μιλάει για την πιθανή ύπαρξει και άλλων μορφών ζωής στο γαλαξία.
Εύρυθμα, μελωδικά, η κάθε τους σύνθεση καθοδηγείται με συγκεκριμένο τόνο και δομή. Δεν λείπει τίποτα, δεν πλεονάζουν χωρίς λόγο. Παλιομοδίτικο heavy/power metal που έχει τα φόντα να σου κολλήσει στο μυαλό και να το ακούς συχνά για την υπόλοιπη ζωή σου. Τα riffs οξύνουν την όρεξη για κάτι σκληροτράχηλο και την ίδια στιγμή τα παραδίδου με ένα αρμονικότερο τρόπο, ακόμα και όταν πρόκειται να σε κατεδαφίσουν. Το ‘’Telemania’’ (όπως και το ‘’L.A.D.Y.’’) βρίσκεται μόνο στη έκδοση με το cd και είναι ίσως η πιο ομαδική σύνθεση με σχεδόν τους άπαντες να συνεισφέρουν. Μεσαίων ταχυτήτων πανδαιμόνιο με εμψυχωτικά σόλος και καταπονητικά κρουστά. Η δεύτερη μεριά του δίσκου δεν υπολείπεται σε τίποτα της πρώτης. Αποδεσμεύει ενέργεια μέσω εκστασιασμένου παιξίματος το οποίο δεν χαλιναγωγείται ούτε διακόπτεται. Μέχρι και το τέλος του ομώνυμου τραγουδιού, έχουμε υγιέστατο μεν, οργισμένο heavy metal το οποίο ξεθηλυκώνει τα κουμπιά ευχαρίστησης σου. Το σχεδόν δεκάλεπτο ‘’From the Dust of Ages‘’ (σύνθεση του τραγουδιστή), όπως και θα φαντάζεστε, παίρνει το χρόνο του. Πιο χαλαρές ταχύτητες, μεγαλύτερη βάση στο συναίσθημα. Ακροβασίες στα φωνητικά, μαχητικά κρουστά, απλωμένες μελωδίες που δεν τεντώνονται αχρείαστα. Το αντίθετο. Ωραία κιθαριστικά περάσματα που σε κάνουν να αμελείς τη χρονική του διάρκεια, φωνή που σε μαγεύει με τις απότομες αλλαγές της, ακαταδάμαστοι ρυθμοί.