Reviews
Οι Ιταλοί, αναμφισβήτητα, τα πάνε καλά με το doom metal, το έχουν στο αίμα τους. Όπως και με το prog rock. ¨Όπως και με τις ταινίες τρόμου. Ναι, τα πάνε καλά με την Τέχνη γενικότερα. Ειδικά στο παρελθόν. Ακόμα όμως προσφέρουν απλόχερα καλές περιπτώσεις. Οι Black Oath είναι μια μπάντα που δημιουργήθηκε το 2006 στο Μιλάνο με σκοπό να παίξουν σαν τις αγαπημένες τους επιρροές, δηλαδή Ozzy Osbourne, Iron Maiden, Mercyful Fate, Celtic Frost και Venom.
Οι Sinbreed είναι μια Γερμανική Power Metal μπάντα με έντονο Χριστιανικό/θετικό στίχο που αξίζει να μάθετε και να ακούσετε. Ξεκίνησαν το 2008 αφού άλλαξαν το όνομα τους από Neonhine στο σημερινό και ένα χρόνο αργότερα κυκλοφόρησαν ένα demo cd ψάχνοντας ακόμα πιο βαθιά για τον ήχο τους και μια εταιρία. Τελικά βρέθηκαν και τα 2 και το ντεμπούτο ‘’ When Worlds Collide’’ έκανε αρκετή αίσθηση στους Underground κύκλους.
Από τη Σύρο μας έρχονται οι Afterimage και αποτελούν την πιο πρόσφατη κυκλοφορία στο μακρύ κατάλογο της Steel Gallery Records. Πρωτοεμφανιζόμενοι, με το Travel In Crystal Visions, προσπαθούν να παράξουν σε ήχο τις επιρροές τους, που προφανώς βρίσκονται στην μελωδική πλευρά του hard rock και heavy metal.
Τρίτη συνεχόμενη χρονιά με νέο δίσκο για τους Κύπριους Arrayan Path και από ότι φαίνεται ο Νικόλας Λεπτός, τραγουδιστής, ηγέτης του συγκροτήματος και βασικός του συνθέτης απέχει πολύ από το να ξεμείνει από ιδέες. Μετά το πολύ επιτυχημένο περσινό Dawn Of Aquarius η μπάντα από την φέτος επιστρέφει κατά κάποιο τρόπο στις ρίζες της καθώς το Archegonoi κινείται σε σαφώς πιο επικό ύφος από τον προκάτοχό του.
Οι Idle Hands, σχήμα από το Portland των USA, βάζουν όλη τους την χαρά της δημιουργίας στο πρώτο τους ep ‘’Don't Waste Your Time’’. Το πρώτο κυκλοφόρησαν στις 26 του Ιούνη, ανεξαρτήτως. Στις 10 Αυγούστου η Aderlass Kunstverlag το κυκλοφόρησε σε κασέτα. Η Lone Fire Records στις 28 του ίδιου μήνα σε cd και 12’’ βυνύλιο. Και τέλος η Eisewald στις 16 του Νοέμβρη το επανακυκλοφόρησε σε cd. Έτσι χέρι με χέρι, εταιρία με εταιρία, ξέπεσε και στα δικά μου χέρια.
Οι Ashbury ξεκίνησαν την πορεία τους κάπου στις αρχές της δεκαετίας του ογδόντα. Η πρώτη δουλεία ήρθε το 1983 και ήταν ένα μείγμα rock, hard rock και πρώιμου heavy metal που με τα χρόνια απόκτησε την δική του φήμη στους κύκλους των απανταχού σκληροπυρηνικών συλλεκτών. Τα ίχνη της μπάντας παρέμειναν χαμένα για πολλά χρόνια ωστόσο το σχήμα ήταν ενεργό και το τελευταίο διάστημα ιδιαίτερα ενεργό. Το 2018 είναι η χρονιά για την δεύτερη ολοκληρωμένη δουλεία των Ashbury με τίτλο Eye Of The Stygian Witches η οποία περιέχει 11 κομμάτια.
Στις 13 του περασμένου Δεκέμβρη ο Warrel Dane έφυγε από την ζωή στα 56 του χρόνια. Είχε με τις δυο μπάντες που είχε σαν βασικά καλλιτεχνικά οχήματα, Sanctuary και Nevermore, αφήσει σπουδαίο έργο και πολλούς καλούς, ορισμένους καταπληκτικούς, δίσκους. Είχε δώσει και το απόλυτο προσωπικό του στίγμα στο ‘’Praises to the War Machine’’ του 2008, με μια ειλικρίνεια στα λόγια και τις νότες αλλά κυρίως στον τρόπο που μας τα μετέφερε, που μας άφησαν άφωνους.
Νέο, 3ο album είχαμε φέτος για τους Γάλλους power metallers ElvenStorm. Το όνομα αυτού The Conjuring, το οποίο μάλιστα μετά από δύο albums στην Inferno, τους βρίσκει στο roster της Massacre Records.
Τι ωραία μουσική περίπτωση οι Σερραίοι Scorcher… Ενώ κανονικά δε συμπαθώ τις one-man bands καθότι όταν ακούω κάτι θέλω να φαντάζομαι την εικόνα του group μπροστά μου, παρόλα αυτά εδώ έχουμε την περίπτωση που μια one-man band που λειτουργεί ιδανικά και πιθανώς καλύτερα κιόλας που παραμένει έτσι. Φυσικά, να μην αδικήσουμε τον Χρήστο Τέκα, αδελφό του Βαγγέλη Τέκα (mainman και ιθύνοντα νου του group), που ανέλαβε το μπάσο στο Systems Of Time.
Οι Lethean από το Ηνωμένο Βασίλειο ουσιαστικά από το 2012 ήταν ένα προσωπικό καλλιτεχνικό όχημα, καλλιτεχνικής δημιουργίας και epic/doom έκφρασης του μουσικού James Ashbey. Συνέθετε, έγραφε στίχους και έπαιζε όλα τα όργανα. Και τραγουδούσε ακόμα. Στο single του 2013, ‘’Time And The Gods’’. Αλλά και στο ep του 2016, ‘’Hope's Flame Burns Low’’, ο Giannis Alexandrakis των Wrathblade έπαιξε τα τύμπανα. Και ο Michalis Bakoulas των Conviction έπαιξε το μπάσο. Παντού υπάρχει η κραταιά πια, Ελληνική μαγκιά (σκηνή).