1993

Kings Head-Kings Head

Φαντάζομαι ότι όλοι συμφωνούμε ότι η Γερμανία είναι η Ευρωπαική χώρα με την μεγαλύτερη προσφορά (στο σύνολο) από τα 80ς μέχρι και σήμερα, είτε μιλάμε για hard rock είτε για heavy metal. Μετά από δεκαετίες ψαξίματος ακόμα ανακαλύπτω μπάντες που δεν γνώριζα. Μια από αυτές ονομάζεται Kings Head και μας έρχεται από την Νοτιοδυτική Γερμανία, κοντά στα σύνορα με την Γαλλία. Ξεκίνησαν σαν MadVision κάπου στο δεύτερο μισό των 80ς παίζοντας heavy metal, έχοντας δυο κιθαρίστες και τραγουδίστρια.

Comecon-Converging Conspiracies

Έχω συναντήσει αρκετές κυκλοφορίες που χρησιμοποιούν drum machine αντί κάποιου ανθρώπου και οι περισσότερες περιπτώσεις ανήκουν στο black metal με μπόλικες εξαιρέσεις φυσικά. Όσο περνούν οι δεκαετίες και πολλοί ηχογραφούν σε home studios και με την τεχνολογία να βελτιώνεται συνεχώς, τέτοιοι δίσκοι αυξάνονται στον αριθμό. Παλιότερα το drum machine είχε πιο ενοχλητικό ήχο, πλέον λιγότερο. Πάντως στα τέλη των 80ς-αρχές 90ς ήταν αρκετά κατακριτέο από τους οπαδούς γι αυτό και μπάντες σαν τους Comecon, ενώ δεν είχαν ποτέ drummer, δεν το αποκάλυπταν.

Demented Ted-Promises Impure

Η χρήση της αγγλικής γλώσσας σε συντριπτικό ποσοστό όσο αφορά τη heavy metal μουσική πολλές φορές αποτρέπει γελοίες καταστάσεις. Στίχοι, τίτλοι τραγουδιών, δίσκων ή ακόμα και ονομάτων μπαντών θα ακουγόντουσαν τουλάχιστον φαιδρά αν κάποιος τα αντλούσε κατευθείαν στη μητρική του γλώσσα. Ακόμα και έτσι (στα αγγλικά δηλαδή), πολλές φορές μια ατυχής επιλογή μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά, όπως ένα άσχημο εξώφυλλο. Ιδιαίτερα τις παλιότερες εποχές που οι πληροφορίες για πιο άγνωστες μπάντες ήταν λιγοστές. Κάπως έτσι φθάνουμε στο παρασύνθημα.

Brujeria-Matando güeros

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις πλέον που κάποια συγκροτήματα δεν δημοσιοποιούν τα στοιχεία των μελών της. Αυτό συμβαίνει στο μεγαλύτερο βαθμό στο black metal(π.χ. οι Batushka) αλλά εξαιρέσεις υπάρχουν. Φανταχτερό παράδειγμα αυτών των Ghost που τουλάχιστον στην αρχή η παραφιλογογία για το ποιοι κρύβονταν πίσω από τις μάσκες τους βοήθησε πολύ στη δημοσιότητα. Η αλήθεια είναι ότι μόνο πιο μικρές μπάντες έχουν καταφέρει να κρατήσουν την ανωνυμία τους και αυτές μέχρι να γίνουν γνωστότερες μιας και το ιντερνετ είναι μεγάλος ρουφιάνος.

Pan Ram-Time Is Gone

Κάποιες μπάντες υπήρξαν άτυχες και δεν τους δόθηκαν ευκαιρίες για κάτι καλύτερο, είτε αυτό λεγόταν συμβόλαιο, είτε γεωγραφική θέση, είτε σταθερή σύνθεση, είτε εποχή. Κάποιες πάλι, είχαν το μερτικό τους στην τύχη αλλά και πάλι δεν τα κατάφεραν. Για παράδειγμα οι Pan Ram, μια Γερμανική Heavy/Progressive Metal μπάντα των 90ς. Έδρα του συγκροτήματος το Βερολίνο που σημαίνει μεγάλες ευκολίες για στούτνιος, εταιρίες, συναυλίες, οπαδούς. Και όμως, δεν κατάφεραν να βρουν ένα συμβόλαιο σε εταιρία. Ίσως και να μην ήθελαν (που δεν το νομίζω) αλλά δεν το ξέρω κιόλας.

Carcass-Heartwork

Αναμφισβήτητα οι Carcass υπήρξαν οδηγοί. Σε πολλά πράγματα. Από τις πρώτες μπάντες που έπαιξαν τόσο γρήγορα, που είχα τόσο ακραία εξώφυλλα (στην αρχή τους), που είχαν τόσο εξειδικευμένη στιχουργία που δεν καταλάβαινε κανείς τίποτα αν δεν σπούδασε ιατρικά επαγγέλματα. Δεν έμειναν εκεί όμως όσο αφορά τις καινοτομίες όπως θα διαβάσουμε παρακάτω. Ξεκινώντας να γράψουμε ότι το αρχικό τρίο των Carcass αποτελούνταν από τους Jeff Walker,Bill Steer και Ken Owen.

Dead Head-Dream Deceiver

Όταν μιλάμε για εργατικές μπάντες με πλούσια δισκογραφία, άπειρες συναυλίες, υπομονή και επιμονή, μπορούμενα συγκαταλέξουμε και τους Ολλανδούς Dead Head. Το συγκρότημα ιδρύθηκε το 1989 όταν τέσσερις φίλοι αποφάσισαν απλά να φτιάξουν μια μπάντα και να παίζουν thrash/death μιας και το ακραίο metal ήταν στα φόρτε του. Τι καλύτερο από κάποιους φορτισμένους έφηβους που να ξεδίνουν στη μουσική παρά σε οτιδήποτε άλλο.

Sadness-Ames de Marbre

Κάποιες κυκλοφορίες έμελλε να μείνουν άγνωστες στον περισσότερο κόσμο. Ίσως λόγω χώρας καταγωγής, ίσως ηχητικών πειραματισμών, ίσως εταιριών, ίσως περιεχόμενου,ίσως...ίσως.  Αναμοχλεύοντας το παρελθόν μπορούμε να βρούμε χιλιάδες κυκλοφορίες. Κάποιες πραγματικά άξιζαν καλύτερης τύχης αλλά πλέον δεν μπορεί να γίνει τίποτα εκτός από το να τους τιμήσουμε με κάποια ακούσματα και ένα καλό λόγο.Αν τους αγαπήσουν γι αυτό το λόγο και κάποιοι ακόμα θα ήταν πολύ καλύτερα. Ελβετία, λίγο πριν αλλάξει η δεκαετία των 80ς, συγκροτήματα αρχίζουν το δικό τους μουσικό ταξίδι.

Ritual-Valley of the Kings

Η ιστορία των Εγγλέζων ξεκινά στο Λονδίνο το 1973 (πρ’ωτη τους συναυλία στο  "The Café des Artistes" στη  Fulham Road της συγκεκριμένης πόλης) , πολύ νωρίτερ του γνωστού κινήματος n.w.o.b.h.m.  Μουσικά καταχωρήθηκαν μαζί με μπάντες σαν τους Black Widow, Atomic Rooster ή Coven, δηλαδή στο Occult Rock. Τελικά η τριάδα των Ritual (Re Bethe (guitar, vocals), Phil Mason (bass) and Rex Duval (drums) κατάφερε να κυκλοφορήσει το ντεμπούτο ‘’Widow’’  (και πολλοί τους ονομάζανε έτσι επειδή δεν υπήρχε το λογότυπο Ritual πάνω στο εξώφυλλο) 10 χρόνια μετά, πάνω στην έκρηξη του Αγγλικού heavy metal.

Dark Quarterer -War Tears

Σαράντα χρόνια σαν Dark Quarterer και ακόμα περισσότερο αν υπολογίσεις και τους Omega R, την πρώιμη μορφή τους σε πιο Prog/hard rock ηχοτόπια. Πάρα πολλά για να μοιράζεσαι με κάποιον άνθρωπο. Και όμως οι Gianni Nepi (μπάσο/φωνή) και Paolo "Nipa" Ninci (drums) είναι ακόμα μαζί, χωρίς να βιάζονται για οτιδήποτε. Η μουσική για αυτούς δεν είναι επάγγελμα, είναι χαρά και ξέδωμα. Πόσο μάλλον τώρα που μιλάμε για 66-67 χρονους πλέον.

Copyright 2024. All Right Reserved.