1994

Vermin-Plunge into Oblivion

Οι Vermin είναι σαν το μικρό αδερφάκι των Entombed. Από την ίδια οικογένεια (Σουηδία), το μικρό να παίζει με τα παιχνίδια του μεγαλύτερου και να επηρεάζεται από τις αποφάσεις ζωής που έκανε το μεγαλύτερο παιδί. Τι ακριβώς συνέβη δηλαδή; Οι Vermin δημιουργήθηκαν το 1991, την εποχή που οι Entombed έβγαζαν τον καλύτερο τους δίσκο (Clandestine μωρε!!). Έπαιζαν τυπικό Σουηδικό death metal, στα ίχνη των προαναφεθέντων.

Atlantic- Power

Σπάνια στους μεταλλικούς κύκλους μιλάμε για εμπορική μουσική με θετική κατάληψη. Δεν ισχύει και για τα άλλα είδη μουσικής. Φυσιολογικά δεν θα έπρεπε να έχει αρνητική σημασία αλλά αυτό συμβαίνει, μάλλον θέλουμε την μουσική για εμάς τους λίγους. Στη Rock μουσική, πόσο μάλλον στο AOR, τα πράγματα είναι σίγουρα διαφορετικά. Όσο πιο απλοικά και πασίγνωστα γίνονται κάποια τραγούδια, τόσο το καλύτερο. Μια τρομερή AOR πάντα, ναι μεν με εμπορικό ήχο αλλά γενικότερα άγνωστη, ήταν οι Atlantic με  βραχύβια οντότητα. Βιογραφικό έχω από μια σελίδα της Bellaphone αλλά ήταν στα…Γερμανικά.

Dominus-View to the Dim

Τους Δανούς Volbeat τους ξέρεις πολύ κόσμος σήμερα και σίγουρα τους αξίζει αυτή η αναγνώριση. Δεν είναι ο ήχος μου αλλά σίγουρα είναι κάτι που περίμενα από τον Michael Poulsen, τον τραγουδιστή, κιθαρίστα και συνθέτη της μπάντας. Το παρελθόν του στη σκληρή μουσική ξεκινά το  1991 στους deathsters Dominus. Με το death metal να είναι το κυρίαρχο είδος στο metal, οι μουσικές επιρροές των πιτσιρικάδων Δανών ήταν μονόδρομος.

ΈΤΣΙ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ THRASH ΤΩΝ 90s

Οι Αμερικανοί Carbide δημιουργήθηκαν το 1981 από τον J.D. Von Doring με σύντομα τον drummer Neeko να προστίθεται, όπως και κάποια τότε μέλη αλλά μόλις το 1989 δημιούργησαν το πρώτο τους demo, δυο τραγουδιών. Λίγο αργότερα και με την προσθήκη του μπασίστα Mark Gastmeier, η μπάντα σταθεροποιήθηκε σε τρίο, έχοντας για πρώτη φορά μόνο ένα κιθαρίστα ενώ παλιότερα δυο. Το 1994, ένας από τους πρώην κιθαρίστες των Carbide, και συνάμα ιδιοκτήτης στούντιο, ο Tim Kas, προσκάλεσε τη μπάντα να ηχογραφήσει το νέο του υλικό εκεί.

The Third and the Mortal-Tears Laid in Earth

Χαρακτηριστικό μιας κρύας χώρας όπως η Νορβηγία, δεν θα έπρεπε να είναι μόνο το Black Metal αλλά και άλλες πιο ατμοσφαιρικές και μελωδικές πλευρές της μουσικής μας. Πόσο μάλιστα για αρχές των 90ς που καλά καλά δεν είχαν βγάλει δίσκο (βblack metal) ούτε οι πρωτοπόροι του είδους. Βρισκόμαστε στο 1990 και μια μπάντα ονόματι Nightfall βγάζει ένα demo doom/death metal.  Οι κιθαρίστες αυτής της μπάντας τους ιδρύουν το 1992 τους The Third And The Mortal.

Aftermath-Eyes of Tomorrow

Έχουμε μια δυνατή Ελληνική σκηνή. Και δεν μιλάω μόνος για μπάντες, μιλάω για δισκογραφικές εταιρίες, οπαδούς, web/fan zines, μουσικούς κ.α. Νομίζω ότι τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα σε θέμα δισκογραφικών δουλειών σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες. Όχι ότι παλιότερα δεν είχαμε, αλλά λιγότερες περιπτώσεις. Και πολλές από γόνους μεταναστών του εξωτερικού που συμμετείχαν σε μπάντες που άξιζαν. Attack, Warlord, Human Fortress, Rage, Tankard, Zandelle, Gothic Knights, Mystic Prophecy, Sanvoisen, Hydrotoxin, Pantheist, Praying Mantis, Realm, Aftermath και….Ozzy Osbourne (χαχα).

Thorns of the Carrion-The Gardens of Dead Winter

Υπάρχει πολύς κόσμος που λατρεύει το ατμοσφαιρικό Doom/Death Metal. Και πολύ κάνει. Είναι από τα πιο φορτισμένα συναισθηματικά είδη στη metal (και όχι μόνο). Αρνητικά συνήθως αλλά μετά σου μένει η αγαλλίαση. Κάποιες τέτοιες μπάντες, οι Ευρωπαικές, έγιναν σαφώς γνωστότερες.My Dying Bride, Mourning Beloveth,  Saturnus. Από την άλλη, μπάντες όπως οι Paramaecium, Desire, Morgion, Thorns Of The Carrion, τους έφαγε η μαρμάγκα.

Morta Skuld-As Humanity Fades

Μπορεί η χρυσή εποχή του death metal να θεωρείται η 1989-1993 αλλά δεν σημαίνει ότι δεν συνεχίστηκε αυτό το καλό σερί υλικού στα 90ς. Μια μπάντα που δημιουργήθηκε το 1990 που οι death metal μπάντες στην Αμερική ήταν περισσότερα και από σαλιγκάρια μετά από βροχή. Άκουσαν, έμαθαν, ασπάστηκαν. Και μετά ξεκίνησαν να δημιουργούν το δικό τους υλικό. Δυο ντέμος με την τότε σύνθεση και το tape trading κάνει την δουλειά του. Το όνομα τους ακούγεται στους underground  κύκλους που έβραζε τότε με death metal. Το συμβόλαιο όμως δεν έρχεται γρήγορα.

Detest-Dorval

Στην ερώτηση αν το death metal και τα concept θέματα είναι συμβατά, σαφώς και η απάντηση είναι θετική. Η αλήθεια είναι όμως ότι δεν έχουν γίνει και πολλές προσπάθειες τέτοιου είδους.Τα ''Crimson'' των Edge Of Sanity στα σίγουρα αν και πολύ προχώ για τον συγκεκριμένο ήχο. Τα ίδια θα έλεγα και για το ''The Key'' των Nocturnus ή το ''Still Life'' των Opeth. Το ''Whoracle'' των In Flames πολύ μελωδικό, το ''Neurothrone'' των Crionics πολύ μέτριο σαν αποτέλεσμα. Ευτυχώς υπάρχει και το ''Dorval'' των Δανών Detest.

VISCERAL EVISCERATION - INCESSANT DESIRE FOR PALATABLE FLESH

Τι να περιμένει κανείς με ένα τόσο αποτρόπαιο εξώφυλλο;  Με όνομα μπάντας που σημαίνει ‘’Φρικιαστικό Ξεκοίλιασμα’’ και τίτλο δίσκου ‘’Ασταμάτητη θέληση για εύγεστη σάρκα’’ ; Που να διαβάσει κανείς και τους στίχους. Θα νομίζει ότι οι Cannibal Corpse γράφουν για Χριστουγεννιάτικα δώρα. Και βαθμός δυσκολίαςστο θέμα στίχων Carcass εποχής ‘’Necrotism’’ και ακόμα χειρότερα. Και όμως, όποια και να είναι η απάντηση σου, πέφτεις πολύ έξω.

Copyright 2020. All Right Reserved.